- Uncategorized (72)
- May 7, 2010: geldim yolun yarisina...
- February 28, 2010: bir fincan...
- February 8, 2010: Gidilmeyen Yol
- February 3, 2010: hiç
- December 21, 2009: heryerde kar var...
- December 13, 2009: ozetler...
- October 28, 2009: eserekli...
- October 27, 2009: uyku kardesim ver elini...
- September 20, 2009: onsekiz...
- September 14, 2009: 3 ay...
Blogroll
- almost turkish
- asliberry
- benibakbiyo
- blogcuanne
- cakil'in yeri
- cikolata cikolata
- edamame prensesi
- elif savas
- endiseli peri
- ev cini
- hastalardan ogrendiklerim
- hedikedi
- kek ve kahve
- kırk fırın ekmek
- kitubi
- miso
- montessori
- morkoyun
- ne guzel seyler
- neolitik hanim
- nurturia
- rotten tomatoes
- turkish cookbook
- yavruSu
- yesil erik
- yok ki
- Yok Ki'nin Bebisi
- May 2010
- February 2010
- December 2009
- October 2009
- September 2009
- July 2009
- June 2009
- May 2009
- April 2009
- March 2009
- February 2009
- January 2009
- December 2008
- November 2008
- October 2008
- August 2008
- July 2008
- June 2008
- April 2008
- March 2008
- February 2008
- January 2008
- December 2007
- November 2007
- October 2007
- September 2007
- August 2007
pek neşe dolmuyor insan…
Cocuk bayrami olan tek ulke olabiliriz ama cocuklarimizin egitimini, beslenmesini, sosyal gelisimlerini, aslinda en temel insani hak ve ihtiyaclarini karsilama konusunda nal topladigimiz ortada.
Yilmaz Ozdil yazmis, icim burkularak okudum…
Bir kismini buraya yaziyorum:
“Bizim cocuklar Yunanli cocuklardan daha az balik yiyor. Ispanyol, Portekizli, Ingiliz, ve Italyan cocuklari daha cok sut iciyor. Belcikali, Koreli, Arjantinli, Rus, Meksikali ve Paraguayli cocuklar daha cok cikolata yiyor. Hesapta soguk ulke ama Isvecli, Norvecli ve Danimarkali cocuklar 10 misli daha fazla dondurma yiyor.
Bizim cocuklar bunlarin hepsinden fazla dayak yiyor…Anneleri de…
Uzatmayayim.
Bugun 23 Nisan.
Kazik kadar adam olduk, ondan midir nedir, pek nese dolmuyor insan”
April 24, 2009 at 9:11 am
Bunlari okudukca , kiz cocuklarini 8 yillik kesintisiz egitim yerine ilkokulun 5. senesinin sonunda eve kapatip kocalarina saklayan ve habire cogalan ailelerin “riski da gelir elbet” zihniyetine, bu zihniyeti gozardi eden sisteme daha cok sinir oluyor insan…
April 27, 2009 at 7:40 am
dert çok çözüm yok.
en çok da çocuklarımız olduktan sonra kahroluyoruz bu durumlara ama sen yine de gönlünü ferah tut. bir umut yolda:))